co byś zrobił, gdyby wszystko było w porządku

Droga Mary,
(1) Pamiętaj, o czym mówi św. Jan: “A jeśli nasze serce oskarża nas, to Bóg jest większy od naszego serca.” Uczucie, że nam przebaczono (lub nie) i że jesteśmy kochani, nie jest wcale tym, o co chodzi. Musisz zająć się istotą problemu. Jeśli masz wyrzuty sumienia s powodu jakiegoś grzechu, pokutuj i wyznaj go. [...]

Przeczytaj cały Post »

baśń, odtrutka na przerażającą rzeczywistość

Moja ulubiona baśniowa księga. Jest tam zamek Gormenghast, o którym dawno, dawno temu pisał Mervyn Peake, urodzony w Chinach w 1911 roku angielski malarz, grafik i rysownik, wcielony do służby wojskowej w czasie II wojny. Wielka trzytomowa powieść gotycka powstawała w grubych zeszytach, na żołnierskich kwaterach, przy świeczkach lub lampkach karbidowych. Miała być odtrutką na [...]

Przeczytaj cały Post »

Virginia Woolf

Z “Dziennika 1915-1941″:
pamiętniki i dzienniki >>
ćwiczenie w opisywaniu >>
fantastyczna, cudownie użyta uwaga >>
czysta, bezcielesna cisza >>
ludzie wchodzą i ludzie wychodzą >>

Przeczytaj cały Post »

czysta, bezcielesna cisza

Na pamiątkę czytania przepisuję tu parę pięknych zdań Virginii Woolf z 1940 roku:
L. poszedł pojeździć na łyżwach, a ja spacerowałam wzdłuż brzegu i z powrotem do domu przez mokradła. Piękno było eteryczne, nierealne, puste. Wszystko w ciszy, jak dar z innego świata. Żadnych ptaków, żadnych powozów, polujący myśliwi. Próbka czegoś takiego wobec wojny. Takie nieczułe [...]

Przeczytaj cały Post »

fantastyczna, cudownie użyta uwaga

Po przeczytaniu pięciuset stron dziennika Wilczycy Woolf czuję przez skórę, do czego tam się zmierza. Tropię ten nieubłagany sen. Tropienie jest przygodą, ale to nie zdarzenia są tak sugestywne: tym, co kręci Losem, co dopasowuje do siebie zdarzenia i przeżycia, są opisy!!! Przemawianie jednego przez drugie. Bez zamysłu. Bez zamiaru. Zgodnie z tym samym tajemnym [...]

Przeczytaj cały Post »

ćwiczenie w opisywaniu

Jestem w połowie dzieników Virginii Woolf. Czytam je powoli. Odsłaniają ludzi, domy, łąki nadrzeczne, różne niedziele, kiedy była szczęśliwa i tygodnie nieszczęścia. Bywa oszołomiona rozmowami, wystarczy jej jedna, aby nie mogła pozbierać myśli. Ten dziennik to ćwiczenie w opisywaniu wszystkiego, co jest. Poszukiwanie pięknych zdań zostawione jest twórczości książkowej, którą uważa za prawdziwą. Piękne zdania [...]

Przeczytaj cały Post »

pamiętniki i dzienniki

Klub Memuarowy utworzono w Londynie w 1920 roku, przeczytałam o tym w “Dzienniku” Virginii Woolf i zachciało mi się takiego klubu dla czytania pamiętników, wydawało mi się, że jest wiele osób, które czują, czym naprawdę mogą być pamiętniki, w co naprawdę układają się pamiętniki i że jest to literatura często piękniejsza i bardziej żywa od tej ozdobionej wymyślonymi [...]

Przeczytaj cały Post »

piękne życie

(…) jedyną rzeczą godną pogodzić człowieka z tym światem jest piękno, które od czasu do czasu udaje się zeń wykrzesać ludziom wybranym: obrazy, muzyka, książki, samo życie tych ludzi. Ale najbogatsze w piękno jest życie pięknie przeżyte. Ono jest największym arcydziełem sztuki.
Malowany welon – Somerset Maugham
Podkradzione z poczytalni >>

 
 

Przeczytaj cały Post »

ludzie wchodzą i ludzie wychodzą

To jeszcze pozostaje:  wszystko odczuwać,  patrzeć, chłonąć, słuchać.  Cicho mówić  ku tej osobie w sobie,  która jest ciekawa tego i  rozumie. Wilczyca Woolf pisze, że siedziała razem z kimś i patrzyli jak drzwi się otwierają i ludzie wchodzą, i ludzie wychodzą, i drzwi się zamykają, i tak ciągle. Była szczęśliwa, bo wpadła na nowy pomysł nowej [...]

Przeczytaj cały Post »

rozwijanie ukrytego porządku, bieg wydarzeń

W książce o patrzeniu, fotografii, prawach widzenia i pamięci czytam to, co Brecht napisał w jednym ze swoich wierszy na temat gry (…). Pod “grę” można podstawić – odtwarzanie kontekstu. Wtedy rzecz zaczyna odnosić się do pisania bloga, a także rozwijania wszystkiego z ukrytego porządku, tak samo jak jawa rozwija się ze śnienia.
Powinieneś po prostu [...]

Przeczytaj cały Post »