Kanały:
Wpisy
Komentarze

Posty oznaczone jako ‘przestrzeń mityczna’

Jung nie definiował pojęcia numinosum, mówi, że zaczerpnął je od Rudolfa Otto, który opisuje je mniej więcej tak:
… każda religia stara się ująć funkcjonujące w niej pojęcie bóstwa przy pomocy racjonalnych pojęć. Jednakże te “racjonalne orzeczniki” nie opisują wystarczająco istoty bóstwa, czynią to “w tak niewielkim stopniu, że po prostu uchodzą za element irracjonalny” (…). [...]

Przeczytaj cały Post »

W eposie o Gilgameszu znajdziemy ideę, podług której człowiek całkowity w dwóch trzecich jest boski, w jednej trzeciej ludzki. Jest to człowiek bólu i radości, znający oba uczucia: radujący się pod niebiosa i śmiertelnie zasmucony. Gilgamesza opisuje się tam jako męża największej błogości i bezdennej rozpaczy, jako tego, który wznosi się na najwyższe szczyty i [...]

Przeczytaj cały Post »

Nawet jeśli jesteśmy sami i możemy czynić wszystko, co nam się podoba, nawet jeśli przeczymy istnieniu cienia, to i tak pojawia się reakcja wiecznego ducha, owego człowieka w nas, który ma milion lat. Nigdy nie jesteśmy całkiem sami, albowiem spoglądają na nas oczy wieków; a wtedy natychmiast spostrzegamy obecność pradawnej przeszłości i czujemy odpowiedzialność historyczną [...]

Przeczytaj cały Post »

Weźcie grupę pięćdziesięciu normalnych ludzi i zapytajcie ich, czy są przesądni; zaczną się zaklinać, że skądże znowu, ale na pewno nie zechcą zamieszkać pod trzynastką. Ludzie tego rodzaju są przekonani, że nie lękają się demonów, duchów i diabłów; cóż, postukajcie tylko w ścianę pokoju, a natychmiast podskoczą ze strachu, bo przecież wierzą w duchy. Ludzie [...]

Przeczytaj cały Post »

 Hillman faktycznie unika ścisłych definicji, ale pojawiają się w jego książkach takie momenty, w których stara się przybliżyć pojęcie duszy, czy raczej: doświadczenie duszy, bo dusza jest przede wszystkim doświadczeniem. Jest taka sztandarowa definicja, pojawiająca się w opus magnum Hillmana „Re-visioning psychology”, a później jeszcze w wielu innych tekstach. Po pierwsze, Hillman mówi, że dusza [...]

Przeczytaj cały Post »

Moja ulubiona baśniowa księga. Jest tam zamek Gormenghast, o którym dawno, dawno temu pisał Mervyn Peake, urodzony w Chinach w 1911 roku angielski malarz, grafik i rysownik, wcielony do służby wojskowej w czasie II wojny. Wielka trzytomowa powieść gotycka powstawała w grubych zeszytach, na żołnierskich kwaterach, przy świeczkach lub lampkach karbidowych. Miała być odtrutką na [...]

Przeczytaj cały Post »

Nawet sto lat nie minęło od czasu, kiedy przestaliśmy oddawać cześć świętym dębom i wężom. Nawet dzisiaj [ pisane w 1948 r]  Litwin zatrzymuje sie na łące albo w lesie i nagle, nie wiedzieć czemu, czuje drżenie serca: to wołają go święte drzewa. Wysłannicy papieża pisali do Watykanu w połowie dziewiętnastego stulecia:” Jesteśmy w Litwie, kraju [...]

Przeczytaj cały Post »

Mit Lucyfera

Z książki “Mit Lucyfera. Literackie dzieje Upadłego Anioła od starożytności po wiek XVII” Piotra Oczko:
powstanie mitu diabelskiego (1) >>
powstanie mitu diabelskiego (2) >>
powstanie mitu diabelskiego (3) >>
powstanie mitu diabelskiego (4) >>
powstanie mitu diabelskiego (5) >>

Przeczytaj cały Post »

Kilka lat temu mieszkał w naszej wiosce diabeł. Nie krył się, nie podawał za kogoś innego. Nie bał się słonecznego światła, ubierał się schludnie i ogólnie rzecz biorąc, maniery miał zupełnie przyzwoite. Miał wizytówkę: “Diabeł”. Ale nikt mu nie wierzył. Któregoś dnia umarł i wyprawiono mu porządny pogrzeb.
_______
Nie miałem dokąd pójść – Jonas Mekas

Przeczytaj cały Post »

W trakcie trwającej wieleset lat syntezy omówionych powyżej fragmentów Biblii i apokryfów narodził się mit Lucyfera w znanym nam obecnie kształcie, w którym wyróżnić można następujące elementy fabularne:
 
1. w czasie poprzedzającym upadek aniołów jeden z nich cieszy się szczególnymi łaskami Boga jako istota doskonała, mądra, piękna, świetlista (Księga Ezechiela, Księga Izajasza)
2. przekład Wulgaty przyczynia się [...]

Przeczytaj cały Post »

Starsze wpisy »