zwykła, nieustanna transformacja

Niestety, po wczorajszym przebywaniu na wierzchach jawy przekonałam się, że im bardziej się czegoś chce, życzy sobie, dąży,  dopuszcza się to w  jawie bez domieszek śnienia, tym bardziej rośnie niebezpieczeństwo, że nastąpi naturalne dopełnienie jej tak, że  po prostu więcej tej jawy nie zmieści się i zacznie  przewodzić śnienie. Sprawy wtedy wymykają się z rąk. Zapanowują rządy nieświadomości. Wniosek: trzeba pozwalać śnieniu zawsze być gdzieś w pobliżu, wiedzieć o nim, że jest  i świadomie uznawać jego miejsce i racje. Właśnie zaczyna swoje. I nie można już zignorować.  Pojawia się  jako symptomy, sny ciała. Zimno przyszło i sen ciała w lewym uchu, które boli.

Z tym, jak się ma jawa do snów jest  tak, jak tłumaczy to taoizm,  w ten sposób są w tym blogu rozumiane sprawy śnienia i snów – ten krótki tekst wyjaśniający pochodzi z artykułu o feng shui, ale w najwyższym skrócie objaśnia,  jak zachowują się te dwie podstawowe, według taoizmu, zasady świata, mam zamiar pisać o tym dalej:

W chińskiej kosmologii, Jin i Jang są przeciwnymi sobie pierwiastkami, w wyniku połączenia się których powstał cały Wszechświat. Jin i Jang są elementami jedni – Tao. Jin i Jang są odpowiedzialne m.in. za cykliczność zjawisk w naturze: dobowych (dzień jest Jang, noc Jin), rocznych i wszelkich innych.

Feng Shui przyjmuje dualizm rzeczy. Oznacza to, że każda rzecz (rzecz określa tutaj wszystko z czego składa się świat – materię,działalność…) posiada dwie strony. Określa się je jako Jin – strona żeńska oraz Jang – strona męska. Jedna nie może funkcjonować bez drugiej, obydwie zawierają w sobie cząstkę przeciwną. Przedstawia on współczesny symbol Jin Jang. Biała cząstka oznacza energię Jang – męską, czarna Jin – żeńską. Obydwie zawierają w sobie drobne elementy strony przeciwnej. Są w bezustannej zmianie. Jedna nie może funkcjonować bez drugiej. Tak jak jasność (Jang) nie może istnieć bez ciemności (Jin) z tego prostego powodu, że gdyby nie było ciemności, nie wiedzielibyśmy kiedy jest jasno. Zimno (Jin) nie może istnieć bez ciepła (Jang), dobro (Jang) bez zła (Jin) itd.

Po lewej stronie pierwotna pustka Wu Chi (Jin). Po prawej stronie rodzący się z wielkiej pustki zalążek wszelkich rzeczy (biały punkt).

  i  wcześniejszy symbol Jin Jang (Tai Chi)

(…)

źródło:  Paweł Artur Tomkowiak (rysunki autora) >>

Na razie tyle.

Reklamy

One thought on “zwykła, nieustanna transformacja

  1. […] Jak to się dzieje, jest wyjaśnione dawno temu w notce pt. zwykła, nieustanna transformacja >> […]

Możliwość komentowania jest wyłączona.