znowu i znowu

W środku austriackiej książki o krótkim liście na długie pożegnanie czytam: W tych dniach po raz pierwszy poczułem utrzymującą się dłużej, nie tylko gorączkową radość życia.
Sekundę potem zobaczyłam ten obrazek podpisany rosyjskimi literami:

Svetlana Rumak@Светлана Румак, „Поля, на которых вырастут наши сердца. Снова и снова”, холст, акрил, 50х50, 2009

Reklamy

One thought on “znowu i znowu

Możliwość komentowania jest wyłączona.