wielki głód

Moje śnienie Ukrainy podąża swoimi ścieżkami, teraz myślę o Wielkim Głodzie, był Hołodomor, można dość dużo na ten temat przeczytać nawet w wikipedii, chociaż jeszcze nie tak dawno ludobójstwo to było tajemnicą.

Wielki Głód na Ukrainie >>

Są filmy na YT, dużo, naprawdę straszne.

Jest książka „Hołodomor. Wielki Głód na Ukrainie w latach 1932-33 jako ludobójstwo” >>

I są jeszcze pewne dziwne myśli w świecie, w zupełnie innej części świata, ale świat jest jednym organizmem, takie myśli o świecie przychodzą do głowy dzieciom i niektóre muszą robić takie rzeczy, może nie wszystko, co się mówi o anoreksji należy wrzucać do jednej szuflady:

W Bangladeszu dowiedziałam się, że głód to ból, który bardzo szybko ustępuje; odczuwa się jego skutki, ale już się z jego powodu nie cierpi. Silna tą wiedzą ustanowiłam Prawo: od piątego stycznia 1981 roku, dnia świętej Amelii, przestaję jeść. Temu wyrzeczeniu się miała towarzyszyć retencja: Prawo stanowiło także, że poczynając od tego dnia nie zapomnę nigdy o żadnej z przeżytych emocji.
Można było nie pamiętać o detalach technicznych wszechświata, o bitwie pod Marignan w 1515 roku, kwadracie przeciwprostokątnej, amerykańskim hymnie narodowym czy tablicy pierwiastków chemicznych. Ale niezapamiętanie czegoś, co choćby trochę wzruszyło, było zbrodnią aż nazbyt często popełnianą przez ludzi z mojego otoczenia.

______________________

Biografia głodu – Amelie Nothomb

Teraz  dziewczynka ta jest pisarką belgijską. Jej ojciec był dyplomatą w Bangladeszu, w kraju głodu.  Była tam i napatrzyła się na ten głód,  aż zaczęła potrzebować katastrofy, osobistej katastrofy, jakby w zamian.

Reklamy